Mi ne uzas havi multa amikoj, anstataŭ, mi havas malmultaj amikoj (3 aŭ 4). Sed, post mia 29 jaroj, mi havis multaj amikoj. En mia unua lernejo, de 5 jaroj ĝis 12, mi naskiĝtago estas en marto, sed mi komencas la jaro kun malpli 1 jaro, en la lernejo "Escuela Republica del Peru" (en eo estas Lernejo Respubliko de Peruo). En mia dua lernejo, de 12 ĝis 17 (nomiĝas J. B. Berthier).
Kaj en Facolibro mi renkontis kun amikoj kiu mi (preskaŭ) forgesis ilin, kaj pli amuze, mi vidas ke iuj amikoj konas ilin.
Ekzemple, mi laboris kun Karolina, kiu konas Tamara kaj Serena, de ili estas infanoj. Kaj mi konigis Tamara kaj Serena kiam ni estas adolesko.
Kaj mi konigis aliaj personoj, ĉefe, por praktiki esperanto.
Meza horo antaŭ nun mi trovis
RFC 2324. Tio RFC estas tre utila en oficejo o_o
Pasinta sabato, mi iris kun SAE kaj Diabolo al
ROOF (tegmeto en esperanto), kie estis bankejo (kaj eĉ havas la rond-porto kio ofte havas bankejo).
Mi petis:
- provoleta kun vegetaĵoj (provoleta estas fromaĝo kiu oni ofte kuiras al la kamp-fajro)
- pastaĵo
- banano kun marmelado da lakto
La manĝaĵo estas tre agrabla kaj mi pensas ke mi povas reiri tie denove (speciale por manĝi aliaj teleroj).
La manĝejo estas bona (la muziko ne estas tro alta, sed estas sufiĉe aŭdebla), havas sufiĉe spaco inter la tabloj, havas fumi zono. Kaj aliaj aĵo ke surprizas nin estas ke diversaj personoj atendas nin, unu kiu skribas niajn petojn, aliaj kiu donis nin la vino, kaj aliaj kiu donis nin la telerojn kio ni petis.
Kaj fine, kiel ofte okazas nin, ni estas la lastaj personoj por foriris de la restoracio, sed neniu rapidigas nin por foriri.
Hodiaŭ mi iris al koncerto de mia amikino Fernanda Lanza (el kantistino de Mamush-ska).
Mi tre ŝatas vian muzikon kaj hodiaŭ mi petis en la restoracio kiel ili koncertatas, kuniklo al la mustardo.
La manĝaĵo estas tre agradabla, kaj ni ne sonĝis trovi tre agradabla manĝaĵo en loko kiel ili koncertatas.
La gusto de la telero estras agrabla, mola kaj speciala. Mi pensas ke mi volas re-peti tio telero por ĝui denove la gusti de la kunilo al la mustardo farita en restoracio Otro Mundo.
Kaj la sumo de la muziko kaj la manĝaĵo estas sonĝo kaj faris speciala tago por mi.
Pasinta semajno mi aĉetis kaj ridis mangao nomiĝas El caminante (Marŝulo) el Jiro Taniguchi.
La historio de tio mangao estas tro simpla. Estas la normala vivo de unu junulo kiu laboras el oficejo (aŭ ejo simila), sed fine montras tre interesa vidpunkto de la vivo.
Mi reale tre ĝojas tion. Tio homo estas libera (ekzemple, li naĝas en naĝeĵo nokte), kaj ĝojas kun lia vivo (normala kaj simpla).
Nun mi volas aĉeti aliaj mangao de la sama aŭtoro.
Hodiaŭ mi vidis du filmon. Unue, mi vidis anime, la filmo estis Sword of the Stranger (Glavo de la malkonulo). Estas bona filmo por anime (japana filmo farita por bildoj pentri pri mano). La koloro kaj la bildoj estas tre amuza, kaj la historio estas bona.
Post tio filmo, mi vidis denove la filmo de Blade 3. Unue mi ne komprenas pli bene, sed kiam la protektulo de Blade aĉetis gazeton, li parolas esperanto (se kun malbona akcento).
Pasis du semajno ĝis mia lasta mesaĝo, sed multaj aĵoj okazis. Kun Diabolo kaj SaE, ni iris al normala manĝejo, sed pri tio mi ne skribas per tio loko (la nomo estas La Caballerisa). Ni nun pensas ke ne estas problemo se la manĝkarto havas 5 manĝaĵon, sed tute HAVAS esti interesa kaj amuza por manĝi.
Hieraŭ, mi renkontis aliaj amikojn en Facebook, kaj pli interesa estas ke mi renkontis JJ Fontana, kiu estas tre bona amikoj en mia adolekso.
Pasinta tempo mi vizitis Olsen, kiu estas bela
"autoro kuiro", kio mi pensis ke estas la unua loko kiu mi povas diri
tre bona manĝaĵo (kvalito, multaj gusto kaj prezenti), tre bona servico kaj tre bona loko.
Sed hieraŭ mi konigis
Club 647. Mi pensas reiri multaj okazoj.
Se vi ne gustas manĝi, vi povas trinki en la
"cocktails". La problemo de tio loko estas ke fronto ŝajnas dancejo kaj se vi ne konas kio estas tio, vi neniam eniri.
No se muy bien para que, pero aquí esta la reseña de las jornadas regionales de software libre que asistí la semana pasada.
Si bien el la ubicación del lugar era bastante trasmano, y también las aulas (de hecho, había tanta distancia que preferí no ver algunas charlas que tenía ganas), pero más allá de todo, el lugar era habitable. Aunque luego de varias horas la desidratación por el aire acondicionado era inevitables, por suerte no faltó oxígeno en ninguna de las charlas que yo vi, ni me lo pareció por la cara de la gente que iba a varias charlas.
Una cosa que vi, que me pareció muy interesante (más que nada por estar en el medio), fue que gente que organizó las jornadas se llenó la boca diciendo cosas tales como que no podía ser que nadie de Perl de una charla. Lo más interesante es que nadie de Perl apareció por esas jornadas, creo que sobre todo porque habían muy pocas charlas técnicas, y algunas pocas que eran interesantes, se superponían.
Lo que yo supongo, es que año tras año, todos estos congresos y charlas se fueron poniendo mucho más políticos (u humanistas si se quiere ver de otro punto), y mucho menos técnicos. Es así que muchas charlas, que podían ser técnicas (como el hablar de licencias), terminan hablando de hermandad y otras boludeces, en vez del aspecto legal y técnico de cada licencia.
Este año me colgué y por eso no di ninguna charla, y como tengo ganas de dar una charla y de asistir a algunas más, voy a ver si se puede hacer algo (juntarnos con un par de amigos y que se den charlas, pero más informal y mucho más técnico).
Tampoco fui a muchas charlas, aunque algunas de las que vi me parecieron poco importantes (o demasiado livianas) como para ser una charla de una hora por temas puntuales. Pero por lo que vi, casi el 90% de las charlas eran introductorias, con lo que no creo que se atraiga a mucha gente técnica. Aunque viendolo desde el punto de vista más técnico, si hay algo que yo necesite saber, no voy a esperar a una conferencia para enterarme de lo que se trate, voy a investigarlo y a usarlo.
Al menos me encontré con gente de otros lugares (Leandro Doctors de San Juan, Sr. Perro de Uy, etc), que siempre me da mucho gusto verlos, aunque no siempre pueda hablar muy seguido con ellos.
Pasinta sabato ni renkontis post nokto-mezo, sed kiel estas Sabata nokto.
Unue ni pensas iri al Patrino Eŭropa (koŝera manĝaĵo), sed ni ne trovis tion lokon, kaj ni iris al Kansas.
Kansas estras restoracio kiu ofte iras riĉuloj aŭ famuloj (sed ne estas lasta momento konata loko, kiel estas Esperanto -tio estas restoracio kiu iras futbalisto-).
En kansas mi demandis Amerikana Rolls (kiel unue telero), ruĝa kruda tinuso kun salato, terpomo kun fromaĝo (kiel ĉefa telero).
Sed ni ne povas finiĝi manĝi ĉar la elektro foriris kaj la vespermanĝo ne povas finiĝi normale (ni ne havis deserto).
La manĝaĵo de kansas estas bona kaj abunda. Sed la tinuso ke mi demandis ne estas tre kruda.
Pasinta Sabate, ni vespermanĝis en Bar 6 (lokas en Palermo, Bonaero, Argentino). La loko estas bela, kaj havas lokon por fumulojn.
La teleroj havas grandan porcio da manĝaĵo. Estas bona manĝaĵo sed ne havas grandan aŭ specialan guston. Ni ankaŭ havas deserto, sed ankaŭ ne estas speciala bongusta.
Sed la pli malbona parto de tio loko estas la titolo de la manĝaĵo. En hispana ni trovis Especial de frutas de estación de Palermo, Flor de helado, ktp. (en esperanto tio estas: Fruktoj speciala de Palermo stacio (Palermo estas la urbzono kio lokas tio restoracio), Floro da glacio (en hispana floro da estas frazo kiu montras grandan porcion, sed tiu frazo vere estas kvin porcio da glacio formiĝis floroj).
Laste, la prezo de tio manĝaĵo estas la samaj de la Olsen restoracio, sed la manĝaĵo ne estas tre speciale kiel tie. Mi ne pesas iri denove al Bar 6.
Mi vidis tio videon, sed kiam mi renkontis tio (denove) mi ĝojas tion kiel la unua okazo:
http://es.youtube.com/watch?v=8FVme_xIRYk.
En la fina parto de la filmeto, la ĉefaktoro montras libron kaj diras ke vi povas lerni esperanto anstataŭ legi
spam-retpoŝton.
Lasta vendredo mi iris al Olsen, Bavariana restoracio.
Ni demandis:
- carpaccio de damao, kiel uua manĝaĵo
- roja truto kun salikoko, kiel ĉefa manĝaĵo
- soufle de teo earl greŭ kun kremglaciaĵo vanila, kiel diserto
Ĉiu telero ne estas tre granda (vere la telero estras granda, sed la manĝaĵo estas malgranda porcio). Sed kiom ne havas en kvanto, kiom havas (duobla) en bongusto.
Pasinta dimanĉo estis la amiko tago.
Unu argentinano, kiam li vidas kiam la homo unue marŝis sur la luno. Kaj li pensis ke sen amikoj la homo nune povis eliri al la luno. Kaj tio tago, li komencis la amik-tago.
Nun en Argentino estas tre komercema tago. Ni renkontis kun niajn amikoj kaj iris manĝi kaj sendas donacoj inter ilin.
Mi ne pensas ke tio estas tre utila speciale tago, sed estas goja tago kaj mi povas vidi amikoj kiu mi ne vidis longe.
Kaj aliaj malvere fakto, mi ne pensas ke la 20 de Julio la homo marŝis sur la luno, sed tio estas aliaj historio.
Pasinta semajno mi ne povis leĝi la novaĵoj de mia urbo (mi legas serioza novaĵo -Clarin, La Nacion kaj Critica- kaj sensacia novaĵoj -infobae, Cronica, 26 Noticias, ktp-.
Iioma mi Clarin (sabato aŭ dimanĉo) pasis kulturo novaĵoj. Pasinta semajno estis
http://www.banksy.co.ukTio estas urbartistulo kiu intervenas arte la urbo. En tio paĝo vi povas vidi kio mi diras.
kaptelefono. Tio ne estas telefono per se. Tio estas aŭskultaĵo malkabla (por bluetooth).
Mi aĉetis la MotoRokr S9, tio estas stereo. Mi ankaŭ havas la antaŭa modelo, ke estas la HT820, sed tio havas problemon (ĉiam 2 aŭ 4 sekundo mi aŭskultis 1/3 sekundo de silenti). Sed tio nova modelo estas tre bona (sed mi ne povas aŭskulti la radio, sed muziko kaj paroli).
Post multa jaroj de unu historio kun aventuroj, romanco, humuro, bataloj kaj repacigo, finiĝis mango nomiĝas Inuyasha (eo Inujaŝa), kun la lasta magazino numero 559.
Tio estas traduktita al angla kaj al hispania lingvo. Mi unue ne pensas ke tio historio estas tre bona, sed, post mi legas 200 magazinoj, mi pensas ke tio historio estas tre interesa kaj amuza.
Hieraŭ mi vidis (kaj revidis) filmon: The Adventures of Priscilla, Queen of the Desert (eo: La aventuro de Pricila, reĝino de la dezerto), Indiana Jones and the temple of Doom (eo: India Hones kaj la templo de kaj la templo de pereo) kaj Indiaja Jones and the last crusade (eo: Indiana Hones kaj la lasta
The Indiaja Jones filmojn estas aventura filmo. Estas interesa kaj amuza. Kaj tio filmoj, mi preferas aŭdi en la hispana lingvo, anstataŭ en la originala lingvo (kiel la unue dek-kvin jaroj de The Simpsons).
kaj la alia filmo estas interesa. En tio filmo du gejoj (samseksema) kaj unu trans-sekso vojaĝis tra Aŭstralio. En komenco de la vojaĝo unu gejoj diris al kamaradoj ke li estis edzo kaj li havas filon (kun lia edzino). Kak la vojaĝo estas tro la hotelo, kio ŝi admistras. En la vojaĝo ili havas multa aventuroj, kaj vi povas vidi kiam ili estas diskriminacio aŭ ne. La fino de la pelikulo estas tre interesa (kiam li finiĝis la teatraĵo).